W natarciu sekcja granatników posuwa się za plutonem w miejscu wyznaczonym przez dowódcę plutonu. Przy posuwaniu się dowódca sekcji granatników stosuje się do zasad podanych w regulaminie. W zasadzie granatniki rozpoczynają ogień, gdy pluton zbliży się do przeciwnika na odległość około 400 m. W wypadkach wyjątkowych, przy dużym wyposażeniu w amunicję, ognia granatników można użyć wcześniej, do zwalczania ważniejszych celów, przeszkadzających posuwaniu się plutonu, a niedostatecznie ostrzelanych przez inne bronie, w szczególności ciężkich broni maszynowych ukrytych za osłoną. Głównym zadaniem granatników jest przygotowanie i wsparcie szturmu, oraz wspieranie wysiłku plutonu w toku walki wewnątrz ugrupowania nieprzyjaciela. Granatniki zwalczają ważniejsze cele bliskie (ciężkie karabiny maszynowe, działa), strzelające z ukrycia, lub ujawniające się nagle w toku walki, które najbardziej utrudniają działanie plutonu, a nie mogą być ostrzelane na czas, lub skutecznie, przez artylerie i moździerze.