Dowódca sekcji granatników troszczy się o celowe zużycie amunicji i stałe jej uzupełnianie. Gdy zużyje połowę posiadanej amunicji melduje o tym dowódcy plutonu, lub jego zastępcy, bez specjalnego rozkazu. Dobra gospodarka amunicją polega na tym, by większość jej zapasów użyć w decydującej chwili walki. Na ognie dalekie można poświęcić tylko część wyposażenia bojowego. W szczególności pamiętać o tym należy w plutonach 1 rzutu, które liczyć się muszą z trudnościami uzupełniania amunicji w bliskim ogniu piechoty. Walka Ogólnie. Każdy strzelec musi znać granatnik, umieć się z nim obchodzić i w razie potrzemy móc zastąpić jednego z granatnikowych w działaniu. W szczególności w użyciu tej broni muszą być zaprawieni strzelcy, przeznaczeni na granatnikowych i obsługa granatników. Granatnika i amunicji do granatników nie wolno zostawić na polu walki. W razie strat w obsłudze granatników, dowódca plutonu (zastępca) musi ją zastąpić najbliższymi strzelcami. Gdy granatniki nie biorą udziału w walce, dowódca sekcji nie powinien trzymać obsługi bezczynnie. Część obsługi (bez dowódcy sekcji i granatnikowych), jeśli teren pozwala, bierze udział w walce strzelając z karabinków.